BODY & STRUCTURE IMPRINTS
2ήμερο σεμινάριο με τον Κωνσταντίνο Παπαδούκα
21 & 22 Μαρτίου 2026
Διάρκεια: 14 ώρες
Ένα διήμερο εργαστήριο πάνω στις τεχνικές καλουπιών και χυτεύσεων, όπου οι συμμετέχοντες μαθαίνουν πώς ένα αποτύπωμα μπορεί να αποκτήσει δομή, μελετούν τη συμπεριφορά των υλικών και πειραματίζονται με σκοπό τη δημιουργία φορέσιμων μορφών.
Την πρώτη μέρα, οι συμμετέχοντες δουλεύουν με αλγινικό και γύψο ως κύρια υλικά, δημιουργώντας αποτυπώματα από το σώμα και από αρχιτεκτονικά στοιχεία του χώρου. Δοκιμάζουν διαφορετικά υλικά χύτευσης, γρήγορες και απρόβλεπτες τεχνικές, καθώς και τρόπους με τους οποίους ένα αποτύπωμα μπορεί να παραμορφωθεί, να σπάσει ή να μετατραπεί. Ο στόχος δεν είναι το τελικό αντικείμενο, αλλά η κατανόηση του υλικού μέσα από δοκιμές και δείγματα.
Τη δεύτερη ημέρα, οι τεχνικές χρησιμοποιούνται ως εργαλείο. Κάθε συμμετέχων επιλέγει στοιχεία από τις δοκιμές του και τα δουλεύει εκ νέου με προσωπική κατεύθυνση, μεταφράζοντάς τα σε ένα φορέσιμο αντικείμενο. Το σώμα αντιμετωπίζεται ως τόπος στήριξης, επαφής ή ισορροπίας, η αρχιτεκτονική λογική εφαρμόζεται στο κόσμημα και η φορεσιμότητα προκύπτει μέσα από τη δομή και τη μορφή. Το τελικό αντικείμενο λειτουργεί ως ίχνος της διαδικασίας και ως εργαλείο σκέψης – όχι ως διακοσμητικό αποτέλεσμα.
Το εργαστήριο είναι εντατικό, πρακτικό και πειραματικό. Δεν απαιτεί προηγούμενη εμπειρία σε καλούπια, αλλά απευθύνεται σε άτομα με διάθεση για δοκιμή, αποτυχία και αναστοχασμό.
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Παπαδούκας |https://www.kpapadoukas.com
Διάρκεια Σεμιναρίου: 14 ώρες | 21 & 22 Μαρτίου 2026
Πρόγραμμα: Σάββατο – Κυριακή, 11.00 – 15.00 & 16.00 – 19.00
Αριθμός συμμετεχόντων: έως 10 άτομα
Κόστος Σεμιναρίου: 250 € + ΦΠΑ 24%
Με έδρα την Αθήνα, Ελλάδα, ο Κωνσταντίνος κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο (MA) στις Καλές Τέχνες – Γλυπτική από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το έργο του διερευνά σταθερά τη μεταφορική γλώσσα των τεχνών, κάτι που μεταφέρει και στον ρόλο του ως εκπαιδευτικός, ενθαρρύνοντας τους μαθητές του να εκφράζουν τα εσωτερικά τους συναισθήματα και σκέψεις μέσα από τη δημιουργική διαδικασία.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας του ως γλύπτης και δημιουργός κοσμημάτων, ο Κωνσταντίνος επιδιώκει να επικοινωνήσει συχνά παραγνωρισμένες αλλά επιτακτικές συνθήκες της σύγχρονης ζωής. Η θεματολογία του εκτείνεται από την περιβαλλοντική καταστροφή έως τη διάβρωση της ανθρώπινης ταυτότητας. Τα πρώιμα έργα του επικεντρώνονταν σε μεγάλης κλίμακας γλυπτά από μέταλλο και ξύλο — βιωματικούς χώρους που προσκαλούσαν το κοινό σε ενεργή συμμετοχή.
Με την πάροδο του χρόνου, η πρακτική του μετατοπίστηκε σε μικρότερες, πιο οικείες φόρμες. Τα έργα αυτά, συχνά φορέσιμα, συμπυκνώνουν σύνθετες έννοιες σε συμβολικές χειρονομίες. Η αντίθεση των υλικών και η απτική εμπειρία αποτελούν κεντρικούς άξονες της δουλειάς του. Το έργο προσκαλεί τον θεατή σε εξερεύνηση μέσω της αλληλεπίδρασης, δίνοντας ζωή σε στατικές μορφές. Για τον Κωνσταντίνο, η τέχνη υπερβαίνει το υλικό και την τεχνική· γίνεται όχημα μετάδοσης κρυμμένων, ανθρώπινων αληθειών.
Το πιο πρόσφατο σώμα έργων του — γλυπτά, κοσμήματα και χαρακτικά — δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid, μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από απομόνωση και ενδοσκόπηση. Αυτά τα νέα έργα κινούνται μέσα σε μια ένταση ανάμεσα στην άνεση και τον περιορισμό, σχηματίζοντας δομές που ταλαντεύονται ως προς την κλίμακα και τα μέσα. Αιωρούνται ανάμεσα στο καταφύγιο και την αβεβαιότητα.
